Γράφει ο Παναγιώτης Κωστογιάννης, Γεωπόνος ΓΠΑ
Τα μυρμήγκια αποτελούν σημαντικό πρόβλημα σε εστιατόρια, νοσοκομεία καθώς και οικιακούς χώρους και άλλα κτίρια. Η αντιμετώπισή τους είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση. Λίγα δημιουργούν προβλήματα σε ανθρώπους και ζωοτροφές με υψηλή συγκέντρωση σε σάκχαρα και πρωτείνη. Η πλειοψηφία ζει σε εξωτερικό χώρο. Τα κυριότερα είδη είναι τα παρακάτω:
- Μαύρα μυρμήγκια (Lasius niger)
- Κίτρινα μυρμήγκια (Lasius flavus)
- Λάσιους (Lasius emarginatus)
- Pavement ants (Tetramorium caepsitum).
Μυρμήγκια επίσης τα οποία τείνουν να φωλιάζουν σε κοντινή εγγύτητα ή μέσα σε κτήρια, μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό πρόβλημα σε κάποιες περιπτώσεις. Εδώ συμπεριλαμβάνονται τα είδη:
- Καμπόνωτος (Campanotus sp.)
- Μυρμήγκι φαραώ(Monomorium pharaonis)
- Μυρμήγκι της Αργεντινής (Linepithema humile)
Όταν ξεκινούν να εισβάλουν σε σπίτια και να επιτίθενται σε ανθρώπους υπάγονται στην κατηγορία των ενοχλητικών εντόμων. Κάποια είδη μπορούν να αποτελέσουν δημόσιο πρόβλημα υγείας καθώς επίσης και να προκαλέσουν φωτιά σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Εξαιτίας του οργανισμού, της ποικιλομορφίας και της ικανότητας προσαρμογής τους στο αστικό περιβάλλον, ο έλεγχος του πληθυσμού τους είναι προτεραιότητα για τους επαγγελματίες και τους ιδιοκτήτες σπιτιών.
Αποτελεσματικός έλεγχος μπορει να επιτευχθεί μόνο μέσω μέτρων τα οποία εξαλείφουν τις βασίλισσες και τους νεοσσούς. Ο αποκλεισμός των εργατών από τις πηγές τροφίμων ή η εξάλειψη αυτών –είτε με φυσικό τρόπο είτε με χημικό- είναι σπάνια. Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να ολοκληρώσουμε τον έλεγχο είναι να παρέχουμε στους εργάτες με έναν ελκυστικό και προσβάσιμο τρόπο, δολώματα τα οποία τα καταναλώνουν οι ίδιοι, αλλά και συνεισφέρουν και στην αποικία τους.
Αυτή η προσέγγιση προσδίδει μια φυσική τροφαλλακτική συμπεριφορά μυρμηγκιών, για να επιβεβαιώσουμε ότι όλα τα άτομα και κυρίως οι βασίλισσες και οι προνύμφες αυτών, λαμβάνουν μια θανατηφόρα δόση εντομοκτόνου. Χωρίς αυτό, ένας συνδυασμός των ήδη υπάρχοντων νεοσσών (αυγά, προνύμφες και νύμφες) και της ικανότητας εναπόθεσης ωών από τις βασίλισσες μπορεί εύκολα να επιφέρει μολύνσεις στο αρχικό τους επίπεδο εντός μερικών εβδομάδων από την επέμβαση.
Για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα, το δόλωμα του μυρμηγκιού πρέπει να βασίζεται σε ένα εντομοκτόνο το οποίο είναι:
- Μη ανιχνεύσιμο για όλα τα μυρμήγκια, καθώς και αρκετά δυνατό έτσι ώστε να τα θανατώνει με την κατάποση της τροφής ή όταν μεταφέρεται στην αποικία ακόμη και σε μικρές ποσότητες.
- Επαρκώς καθυστερημένη δράση έτσι ώστε να επιτρέψει στους εργάτες να το διανέμουν σε όλους τους ενήλικες και τις προνύμφες εντός της αποικίας πριν την υποχώρησή του.
Τέλος το δόλωμα θα πρέπει να είναι:
1) Πολύ ελκυστικό στα μυρμήγκια για να διεγείρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους εργάτες να τρέφονται μ’ αυτό.
2)Σε υγρή μορφή έτσι ώστε νε έχουμε το καλύτερο δυνατό και γρήγορο αποτέλεσμα όσον αφορά την απορρόφηση συστατικών και τη διανομή του στην αποικία.
